به گزارش پایگاه خبری صدای قشم؛ فروپاشی اکولوژیک در جزیره هرمز به معنای فروپاشی سیستمهای طبیعی جزیره است که در صورت تداوم روند فعلی، میتواند طی سالهای نه چندان دور رخ دهد.
وضعیت بحرانی جزیره هرمز از چند جنبه قابل بررسی است. نخست آنکه پسماندهای به جامانده از گردشگران ناآگاه و غیر مسئول، سواحل هرمز را با انبوهی از زباله مواجه نموده است و پس از آن برداشت بیرویه خاکهای رنگارنگ این جزیره توسط گردشگران به معضلی جدی تبدیل شده است.
آمارها نشان میدهد سالانه بیش از ۳۰۰ تن از این خاکهای ارزشمند از جزیره خارج میشود که اگر این روند ادامه یابد، تا سال ۱۴۱۰ حدود ۷۰ درصد از حجم خاکهای نمکی و اخرایی هرمز شامل ترکیبات کم نظیر از هماتیت، سیلیس، آلومینا و اکسیدهای تیتانیوم از بین خواهد رفت و پیامدهای جبرانناپذیری برای ژئوپارک طبیعی جزیره به همراه دارد.
جزیره درحصار فاضلاب
سیستم فاضلاب جزیره در وضعیت اسفباری به سر میبرد. روزانه حدود ۵ تن فاضلاب انسانی بدون هیچ گونه تصفیهای مستقیماً به آبهای پیرامون جزیره سرازیر میشود.
این آلودگی به همراه تردد بیرویه قایقها و کشتیها، حیات آبسنگهای مرجانی اطراف جزیره را به شدت تهدید میکند.
پیشبینی شده است اگر این روند ادامه یابد، تا سال ۱۴۱۵ حدود ۹۰ درصد از مرجانهای باقیمانده پیرامون جزیره هرمز نابود خواهند شد که این امر به نوبه خود منجر به انقراض محلی گونههای ارزشمندی مانند ماهیهای تجاری، لاکپشتهای پوزهعقابی و گونه های در معرض خطر دیگر خواهد شد.
حرای هرمز
جنگلهای حرای جزیره هرمز، این گنجینههای طبیعی نیز در معرض تهدید جدی قرار دارند. آلودگیهای نفتی ناشی از تردد شناورهای سبک و سنگین و همچنین افزایش شوری آب دریا به دلیل تغییرات اقلیمی، این اکوسیستم ارزشمند را به شدت تهدید میکند.
برآوردها میگوید در صورت عدم اقدام فوری، تا سال ۱۴۲۰ حدود ۸۰ درصد از جنگلهای حرای باقیمانده در اطراف جزیره از بین خواهند رفت.
شوری منابع آب زیرزمینی
مسئله آب شیرین نیز از دیگر چالشهای جدی هرمز محسوب میشود. منابع معدود آب زیرزمینی جزیره به دلیل برداشت بیرویه و نفوذ آب شور در حال از بین رفتن هستند.
پیشبینی میشود تا سال ۱۴۲۵ این منابع کاملاً شور شود.
