آقای رئیسی که بهنظر میرسید از خبرنگاری که او را سوالپیچ کرده بود، عصبانی شده بود، به فرد کنار دستیاش که تلاش میکرد او را آرام کند، گفت: «یک الف بچه اینجا نشسته داره حرف مفت میزنه.» او سپس زیرلب این خبرنگار را «عوضی» خطاب کرد.
خطاب او «زهرا علی هاشمی» خبرنگار رکنا بود. این توهین علیرضا رئیسی به صورت زنده از خبرگزاری دانشجو که مصاحبه را جالب است به مناسبت هفته سلامت بود پخش می کرد، شنیده شد.
رسانه ای ها که عذرخواهی ها را انتشار دادند نوشتند : وقتی بی ادبی به خبرنگار بخشی از رفتار مدیران ما شده، عذرخواهی از سر اجبار را تواضع توصیف می کنند!
نَقد! و از جمله نَقد قدرت و عملکرد آن در مقام نماینده افکار عمومی و رابط مردم و حاکمیت و برعکس، و پیوند دهنده درونی جامعه ، وظیفه ذاتی رسانه است، حال آنکه کار تبلیغاتی ها، توجیه گری است و رسانه صادق توجیه گر نیست.
اینکه رسانه آزاد نماد دموکراسی است و اینکه در قوانین هم استقلال آن مورد تاکید قرار گرفته و اینکه رسانه افکار عمومی را نمایندگی می کند و دهها دلیل و برهان دیگر، یعنی : رسانه یک «قوه مستقل » است. اصل استقلال و تفکیک قوا حکم و ایجاب می کند که رسانه مستقل بماند و اجازه دخالت دیگر قوا را در وظایف و کارکردهای خود ندهد.
در کار رسانه قدرت باید اعتقاد نظرى و عملى به عدم معصوميت خود داشته باشد و بپذیرد که قابل نقد است. قدرت باید بپذیرد که رسانه به معنای عام آن، به اعتبار جایگاه و منزلت و سندیت، چشم بیدار و منصف جامعه، بهترین ناظر بر امور است. رسانه سالم، مستقل و پویا و واقع بین درگیر تضاد منافع با هیچکس و جناحی نیست و برای آن فقط مردم و منافع آنان مطرح است.
عمده ميثاق ميان رسانه ها و دولت به معناى عام آن ، قانون اساسى مى باشد كه در آن بر آزادى رسانه ها در حدود مقرر و معين تاكيد شده است.
در جوامع دموکراتیک که رسانه ها پاسبان قانون هستند و حقوق عمومی را نگهبانی می کنند، رسانه ها چشم و گوش و امید مردم اند. بر کارکرد دولت ها / حاکمیت ها در همه ی امور از جمله حقوق و آزادی های مصرحه در قوانین نظارت دارند.
دولت ها بنا بر اصل آزادی کار رسانه ها، اجازه محدود کردن فعالیت آنها را به جز به حکم قانون ندارند. در همه حال توجه خواهد شد که این رسانه ها هستند که باید ناظر بر کار دولت ها (قدرت) باشند، نه دولت ها ناظر بر رسانه ها!
رسانه آزاد و قدرتمند ناظر سلامت جامعه است. دیده بانی قوی که به اعتبار نمایندگی افکار عمومی، پاسبان و چشم بیدار، ناظر مردم بر همه ی امور بویژه نزد قدرت است.
رسانه ی مستقل، زبان مردم است و در عین حال واسط و رابط صادق میان دولت و ملت است . رسانه مستقل از آنجایی که وامدار دولت و حکومت نیست و منفعتی از قِبَل ارتباط با دولت ها ندارد، لذا ناظری اصلاح گر است که در صورت فهم قدرت، می تواند بازویی امین برای آن از جمله در جهت سلامت جامعه و ارکان آن باشد.
رئوف پیشدار – استاد دانشگاه و روزنامه نگار
