به گزارش پایگاه خبری صدای قشم؛ آتش سوزی های وسیع چه در بازارها و چه بنادر جزیره خبر تیتر اول هرسال رسانه ها هستند اما همین تکرار حادثه نیز تاکنون موجب نشده ناوگان و نیروی انسانی ایمنی ارتقا یابد و به استاندارهای ملی نزدیک شود.
از آن گذشته آنقدر خبر آتش سوزی عادی و بی تفاوتی نسبت به آن تشدید شده است که با وجود گذشت یک ماه هنوز نه علت آتش سوزی و نه میزان خسارات اعلام نشده است، اما باید از روزی که خدای نکرده جان انسانی در این آتش ها فدا شود، ترسید و هم اکنون به فکر چاره ای بود.
در کنار این موضوع در نظر بگیرید که قشم در حوزه بهداشت و درمان نیز بسیار ضعیف است، عملا یک بیمارستان در شهر وجود دارد که طبق گزارش اخیر روزنامه شرق تقریبا نیمه تعطیل است و کادر درمانی متخصص در آن حضور ندارد و در روز وقوع حادثه احتمالی با خسارت جانی نمی تواند پاسخگوی نیازها باشد، چرا که در شرایط عادی هم پاسخگو نیست.
نگاهی به ناوگان ایمنی شهر قشم بیاندازیم، نه آتش نشان آموزش دیده به تعداد کافی وجود دارد و نه تجهیزات اطفای حریق کافی و مناسب!
حوزه آتش نشانی شهر قشم طبق تفاهمنامه به سازمان منطقه آزاد قشم سپرده شده اما نتیجه نشان داده که سازمان در ارتقای این بخش ناموفق بوده و امیدی هم نمی رود به زودی بتواند این بخش را به استانداردهای ملی نزدیک کند و بهتر است با بازنگری مجدد، شرایطی فراهم شود که شهرداری هم به صورت قانونی موظف باشد در تامین تجهیزات و نیرو مشارکت داشته باشد.
با وجود اینکه ساختمان های بلندمرتبه زیادی در شهر وجود دارد اما آتش نشانی قشم به نردبان بلندمرتبه مجهز نیست و خبری از پهپاد آتش نشانی که منطقه آزاد قشم قول داده بود تا اسفند ۱۴۰۲ به ناوگان ملحق شود، نیست و امان از روزی که در طبقات بالاتی برج ها حریقی به وقوع بپیوند.
در خیابان ها به خصوص اماکن پرتردد مثل بازار قدیم شیرهای هیدرانت اطفای حریق وجود ندارد، به طوریکه در حادثه یک ماه پیش شاهد بودیم که با تانکر به محل آتش سوزی آبرسانی می شد و در دقایقی نیز با مشکل روبرو بود. کپسول اکسیژن آتش نشانان هم که توسط تیم های کلوپ های غواصی پر می شد.
البته کمبود تعداد نیروها نیز خود معضل اساسی تر است که در نهایت نیروهای آتش نشانی شرکت های صنعتی جزیره و بندرعباس برای اطفای حریق به یاری آتش نشانان تنهای قشم آمدند.
فوم مخصوص خاموش ساختن آتش نیز در جزیره وجود نداشت و یکی از علت های طولانی شدن زمان آتش سوزی نیز همین موضوع بود، فوم باید از بندرعباس می رسید.
البته کمبود نیرو و تجهیزات تنها به شهر قشم محدود نمی شود و جزیره ای که اسکله ها، بنادر و روستاهای زیادی دارد به طور کلی با این چالش روبرو است و حداقل امکانات ایمنی نیز در قشم وجود ندارد.
جالب توجه است که در قشم حتی سوله های بحران برای مواقع اضطراری مثل سیل، زلزله و سایر حوادث غیرمترقبه وجود ندارد.
دوگانگی های مدیریتی در جزیره موجب شده بسیاری موارد حتی موارد مربوط به ایمنی پاسکاری شود، بودجه های ملی به قشم تعلق نگیرد و سهم بودجه مردم جزیره در سایر شهرها و استان ها خرج شود، به نظر می رسد قشم جزیره ای رها شده به حال خود می باشد و عملا دولت های مختلف برای سهم اعتباری و بودجه ای قشم کم کاری می کنند و از آنجا که جزیره نماینده مستقلی در مجلس شورای اسلامی ندارد، نمایندگان منتخب نیز همیشه مطالبات جزیره را پشت نوبت نوبت بندرعباس به فراموشی می سپارند.
اما چه وزارت خانه ها، چه سازمانمنطقه آزاد و شهرداری ها و بخشداری ها در برابر مردم مسئول هستند و باید وظایف خود را ایفا کنند.
ما به عنوان رسانه وظیفه خود می دانیم این موارد را به مسئولین گوشزد کنیم و امیدواریم مدیران نیز به فکر روز مبادا باشند تا شرمنده مردم نشوند.
