چند وقت پیش زنداداشم زایمان زودرس داشت. شرایطش خیلی اورژانسی بود و اصلاً امکان اعزام به شهر دیگه وجود نداشت.
دکترش هم اصرار داشت اعزام بشه، اما جون مادر و بچه به خطر افتاده بود و ناچار شدن همونجا تو بیمارستان پیامبر اعظم قشم عمل سزارین انجام بدن. بچه در سیویک هفتگی به دنیا اومد؛ یعنی نارس.
چون متأسفانه تو بیمارستان پیامبر اعظم نه بخش NICU (بخش مراقبتهای ویژه نوزادان) وجود داره و نه حتی دکتر فوق تخصص نوزاد.
نوزاد نارس ما بعد از تولد، به جای بخش مخصوص، تو یکی از اتاقهای بخش کودکان بستری شد. اونجا حدود هشت تا نه نوزاد دیگه هم بودن، هر کدوم با همراه خودشون. خب از نظر پزشکی این شرایط اصلاً مناسب یه نوزاد نارس نبود.
نوزادهای نارس به شدت در معرض خطر عفونت هستن، و دقیقاً همون چیزی بود که برای بچه ما اتفاق افتاد. نوزادمون دچار عفونت شدید شد، ریههاش به طور کامل درگیر شد و مجبور شدن اینتوبهاش کنن.
بیمارستان پیامبر اعظم قشم از نظر امکانات و تجهیزات لازم برای نوزادان نارس خیلی ضعیفه. مهمترین کمبودش هم نداشتن بخش NICU و حضور پزشک فوقتخصص نوزادانه. هر وقت از دکتر میپرسیدیم که حال نوزادمون چطوره؟ دکتر فقط با ناراحتی میگفت: ای کاش این بچه تو بندر بود. دعا کنید معجزه بشه، فقط امیدواریم نوزاد بتونه دووم بیاره تا شرایطش پایدار بشه و بشه اعزامش کرد بندر، اونجا تحت درمان قرار بگیره و تازه فهمیدیم نوزادمون عملاً تحت درمان اصلی قرار نمیگیره، بلکه فقط دارن تلاش میکنن شرایطش رو نگه دارن تا به بندر اعزام بشه! برای اعزام هم کلی مراحل اداری و هماهنگی لازمه؛ من به عنوان یک شهروند بومی قشم، صریح میگم که به نبود امکانات درمانی در جزیره قشم اعتراض دارم.
چرا باید در جزیرهای به این بزرگی، هیچ بخش NICU برای نوزادان نارس وجود نداشته باشه؟ حتی شاهد مرگ بعضی نوزادان بودم، فقط به خاطر اینکه بخش NICU نداریم. چرا باید توی قشم جراح عمومی نوزاد یا فوق تخصص نوزاد وجود نداشته باشه؟ حتی متأسفانه توی بندرعباس هم این تخصصها کافی نیست. چرا در جزیره قشم، که میلیونها گردشگر هر سال واردش میشن و این همه درآمد داره، هنوز بیمارستانش اینقدر ضعیف و فقیر از نظر امکانات باشه؟ چرا رسیدگی نمیشه؟ چرا باید مردم بومی جزیره با چنین درد و سختیهایی روبهرو بشن؟
